Magdalena Zawada
Full Stack Engineer, HSBC
Jako Full Stack Engineer w HSBC tworzę aplikacje automatyzujące procesy w obszarze cyberbezpieczeństwa, wykorzystując m.in. Pythona i technologie webowe. Jestem absolwentką wzornictwa przemysłowego na Akademii Sztuk Pięknych i inżynierką informatyki, a obecnie piszę pracę magisterską na Politechnice Warszawskiej. Łączę techniczne spojrzenie na aplikacje z doświadczeniem w projektowaniu interfejsów i myśleniem o użytkownikach. Po pracy rozwijam zainteresowania AI i programowaniem podczas hackathonów.
Magda, jesteś ambasadorką HSBC Technology Graduate Programme i obecnie sama uczestniczysz w jego dwuletniej ścieżce Engineering. Czym zajmujesz się na co dzień?
Jestem Full Stack Engineer w dziale Cyber Security. Tworzę aplikacje automatyzujące procesy, głównie w Pythonie, i odpowiadam za cały cykl – od backendu po interfejs użytkownika. Najbardziej lubię moment, kiedy widzę, że coś, co zbudowałam, realnie odciąża innych ludzi w ich codziennej pracy.
A przecież zaczynałaś od projektowania. Jak trafiłaś do programowania?
Moja droga do IT zaczęła się od designu. Ukończyłam studia magisterskie z wzornictwa przemysłowego na ASP, a równolegle pracowałam jako graficzka i projektantka UI. Z czasem coraz bardziej interesowało mnie nie tylko to, jak aplikacje wyglądają, ale też jak działają. Dlatego zdecydowałam się na studia inżynierskie z informatyki i rozpoczęłam karierę w programowaniu.
„Różnorodne doświadczenia mogą być atutem. Nie musisz wiedzieć wszystkiego na początku – liczą się potencjał, zaangażowanie i chęć rozwoju.”
Czego szukałaś, kiedy zdecydowałaś się aplikować do HSBC?
Chciałam rozwijać umiejętności techniczne, wykorzystać dotychczasowe doświadczenie i pracować nad rzeczywistymi projektami. Miałam już za sobą studia, samodzielną naukę i pracę w startupie. Byłam ciekawa, jak wygląda tworzenie oprogramowania w tak dużej organizacji. Program Engineering dawał mi możliwość uczenia się od bardziej doświadczonych osób i jednocześnie zdobywania praktyki.
Nie obawiałaś się, że osoby z typowo technicznym wykształceniem będą miały nad Tobą przewagę?
Obawiałam się. Myślałam, że moje doświadczenie projektowe będzie minusem i będę musiała nadrabiać w biegu wszystko to, co inni potrafią od lat. Okazało się jednak, że jest odwrotnie. Praca z klientem, myślenie o użytkowniku, dbałość o szczegóły i UX to umiejętności, które wnoszę do zespołu i które są doceniane. Zrozumiałam, że różnorodne doświadczenia mogą być atutem.
A jak to się stało, że trafiłaś właśnie do cyberbezpieczeństwa?
Wcześniej w ogóle nie brałam pod uwagę tego obszaru. Podczas spotkania Expo porozmawiałam z managerem zespołu i od razu złapaliśmy świetny kontakt. Opowiedział mi o projektach i możliwościach rozwoju, co zachęciło mnie do dołączenia do jego zespołu. Z perspektywy czasu widzę, że był to bardzo dobry wybór. W Cyber Security znalazłam miejsce dla siebie.
Co było dla Ciebie największym wyzwaniem na początku pracy?
Odnalezienie się w zespołowym procesie tworzenia oprogramowania. Musiałam poznać kolejne etapy pracy, dobre praktyki i obowiązujące procedury. Nauczyłam się przede wszystkim, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, tylko naturalną częścią nauki i współpracy.
A po czym dziś poznajesz, że rozwinęłaś się jako inżynierka?
Na początku głównie pytałam, a dziś coraz częściej to ja odpowiadam na pytania innych. Biorę odpowiedzialność za całe funkcjonalności, od pomysłu do wdrożenia. Prowadzę też warsztaty i spotkania dla nowych pracowników. To dla mnie duża zmiana.
Właśnie, bo Twoja aktywność wykracza poza codzienną pracę programistyczną. Co jeszcze robisz w HSBC?
Miałam okazję współorganizować szkolenia podczas Welcome Week dla nowej grupy uczestników programu, prowadziłam warsztaty z Pythona na Women in Technology Insight i reprezentuję HSBC na targach pracy na uczelniach. To coś, czego niekoniecznie dowiesz się z ogłoszenia rekrutacyjnego. Program to nie tylko praca, ale też społeczność. Mamy wpływ nie tylko na kod i organizację, lecz także na to, jak wygląda program dla kolejnych osób.
Czyli można powiedzieć, że nie tylko korzystasz z możliwości programu, ale też sama je współtworzysz?
Tak! Jeszcze kilka lat temu projektowałam strony internetowe i aplikacje, a dziś tworzę kod produkcyjny w globalnym banku, prowadzę warsztaty z programowania i reprezentuję HSBC na targach pracy. Teraz to ja dzielę się doświadczeniem z osobami, które dopiero rozważają karierę w IT. To pokazuje mi, jak wiele może się zmienić w ciągu kilku lat.
A czy znajdujesz jeszcze czas na własną naukę i rozwijanie zainteresowań?
Tak, chociaż dzieje się naprawdę sporo! Program daje mi przestrzeń do rozwoju, mamy dostęp do licznych szkoleń i certyfikacji. Po godzinach studiuję informatykę na poziomie magisterskim na Politechnice Warszawskiej. Ukończyłam też program Google i SGH „Umiejętności Jutra AI” i regularnie biorę udział w hackathonach. Podczas HackYeah 2026 pracowaliśmy nad rozwiązaniami wykorzystującymi agentów AI. Takie doświadczenia inspirują mnie do wykorzystywania nowej wiedzy w codziennej pracy.
Jak czujesz się jako kobieta w zespole Engineering? Masz przestrzeń, żeby proponować własne rozwiązania?
Czuję, że mój głos się liczy. Pomaga mi kultura, w której pomysły ocenia się po ich wartości. Inicjatywy takie jak Women in Technology Insight pokazują, że firma naprawdę inwestuje w ludzi, a nie tylko o tym mówi.
Komu poleciłabyś Technology Graduate Programme?
Osobie ciekawej świata IT, która lubi się uczyć i nie boi się nowych wyzwań. Zwłaszcza komuś, kto tak jak ja przychodzi z innej dziedziny i zastanawia się, czy w ogóle sobie poradzi.
A co powiedziałabyś kandydatce, która spełnia wymagania, ale wciąż odkłada aplikację, bo uważa, że za mało umie?
Aplikuj. W rekrutacji nie wymaga się wcześniejszego doświadczenia. Liczą się potencjał, zaangażowanie i chęć rozwoju. Uczysz się najszybciej wtedy, gdy masz już styczność z prawdziwymi systemami.
Na koniec – gdybyś mogła pokazać przyszłej uczestniczce jeden moment ze swojej pracy, który najlepiej wyjaśnia, dlaczego warto dołączyć, co by to było?
Pokazałabym moment, kiedy wspólnie z zespołem omawiamy problem, szukamy rozwiązania, a później widzę, jak mój kod zamienia się w działające narzędzie. Ważna jest dla mnie także społeczność i możliwość uczenia się od innych. To właśnie połączenie współpracy, rozwoju i poczucia przynależności najlepiej pokazuje, dlaczego warto dołączyć.
